A pobreza ten rostro de muller: en todo o mundo, as mulleres sofren máis desemprego, soldos máis baixos e máis carga de coidados non remunerados, o que aumenta o risco de pobreza ao longo de toda a vida, especialmente en familias monoparentais encabezadas por nais.
¿Qué é a pobreza feminina?
A pobreza feminina ou “feminización da pobreza” describe o feito de que as mulleres teñen máis probabilidade de vivir en situación de pobreza e que esta pobreza é máis profunda e persistente.
Isto relaciónase con desigualdades no mercado laboral, dificultades de acceso a recursos materiais (propiedade, crédito, vivenda) e unha asignación desigual das tarefas de coidado.
Datos clave e realidade
- En España, 6.6 millóns de mulleres están en risco de pobreza ou exclusión social (informe Feminización da pobreza en España 2025. Análise e propostas para a súa erradicación de EAPN), unha realidade estreitamente ligada á desigual distribución dos coidados, a precariedade laboral e a falta de corresponsabilidade nos usos do tempo.
- As mulleres presentan tamén máis carencia material e social severa, o que implica dificultades para cubrir necesidades básicas como alimentación, calefacción ou gastos imprevistos.
- Organizacións sociais apuntan que os fogares con cabezas de familia mulleres, as mulleres migradas, rurais e as vítimas de violencia machista concentran os niveis máis altos de pobreza.
Causas estruturais
- Brecha salarial e segregación laboral: as mulleres tenden a traballar en sectores peor remunerados, con máis parcialidade e temporalidade.
- Carga de coidados: moitas mulleres reducen xornada ou abandonan o traballo para coidar criaturas, persoas maiores ou dependentes, o que limita ingresos e cotizacións futuras.
- Menos acceso a recursos e poder: as mulleres teñen máis dificultades para seren titulares de propiedades, crédito ou activos produtivos e teñen menos presenza en espazos de decisión económica e política.
Propostas de cambio (nivel institucional)
- Impulsar políticas de igualdade salarial, penalizando a discriminación retributiva e promocionando a transparencia en soldos e categorías profesionais.
- Garantir servizos públicos de coidados (garderías, atención á dependencia) e permisos de conciliación corresponsables para que as mulleres non teñan que asumir en solitario os coidados.
- Ampliar o acceso das mulleres á propiedade, ao crédito e á formación profesional e dixital, especialmente para mulleres rurais, migradas ou en situación de desemprego de longa duración.
Accións no ámbito comunitario e persoal
- Apoiar proxectos de emprendemento feminino, cooperativas e iniciativas de economía social que xeren ingresos e autonomía para as mulleres.
- Participar en espazos feministas e veciñais que fagan incidencia política para cambiar leis, orzamentos e servizos desde unha perspectiva de xénero.
- Promover un cambio cultural nos fogares: repartir as tarefas de coidado e domésticas, cuestionar estereotipos e educar en igualdade a nenas e nenos para previr que a pobreza siga tendo rostro de muller.
➡️Desde DIGECP traballamos para impulsar políticas locais que sitúen a corresponsabilidade e os coidados no centro da igualdade real.